يا [ متعت ] چنانچه قبلا گفته شد براى هريك از دو عقد ( منقطع يا دائم ) صلاحيت دارد از اينرو اگر در ضمن آن مدت و زمان زوجيت را ذكر كنند عقد ممحض براى انشاء متعه شده و در صورت عدم ذكر زوجيّت دائمه انشاء مىگردد . پس شرط حصول زوجيّت منقطعه ذكر مدت است و پرواضح است وقتى شرط منتفى شد مشروط نيز كه زوجيّت موقت است منتفى مىگردد ولى چون اصل عقد براى حصول زوجيّت دائمه صلاحيت دارد لاجرم اين قسم از زوجيّت پس از عقد ثابت و مستقر مىشود چه آنكه اصل در عقد آن استكه صحيح باشد و تا دليل قاطع بر فسادش اقامه نشده نمىتوان حكم ببطلانش نمود . 2 - روايت موثق ابن بكير از مولانا الصادق عليه السلام : حضرت فرمودند : اگر مدّت نام برده شود عقد متعه بوده و اگر اسمى از آن نبرند نكاح باقى و دائم مىباشد . مرحوم شيخ طوسى و اكثر علماء از جمله مصنف عليه الرحمة در شرح ارشاد به اين روايت عمل نموده و اين رأى را اختيار فرموده‌اند . [ ادله قائلين به بطلان عقد در صورت ترك مدت در عقد ] ادله قائلين به بطلان برخى از فقهاء همچون مرحوم علامه حلّى و والد ايشان و فخر المحققين و معدودى ديگر از علماء رضوان اللّه تعالى عليهم مىفرماين اگر در ضمن عقد متعه مدّت عقد را ذكر نكردند عقد اساسا باطل است و دليل بر اين فتوا را امورى دانسته‌اند به اين شرح : 1 - شرط حصول متعه ذكر مدّت در ضمن عقد است و بسيار